MMA – ZASADY OGÓLNE
Unified Rules of MMA
Link do oryginału:
Tłumaczył: Mariusz Nowicki (vpatyk)
STOWARZYSZENIE KOMISJI BOKSERSKICH I SPORTÓW WALKI
UJEDNOLICONE PRZEPISY MIESZANYCH SZTUK WALKI
ZATWIERDZONE W KWIETNIU 2001 R., ZMIENIONE W 2010 R., 3 SIERPNIA 2016 R.,
Z PROCEDURAMI 26 LIPCA 2017 R., Z PROCEDURAMI 1 SIERPNIA 2018 R.,
Z PROCEDURAMI 1 SIERPNIA 2019 R., ZMIANY W PRZEPISACH 1 SIERPNIA 2023 R.,
ZMIANY W PRZEPISACH 23 LIPCA 2024 R. (DATA WEJŚCIA W ŻYCIE: LISTOPAD 2024 R.),
ZMIANY NIEISTOTNE 6 SIERPNIA 2025 R.
Uwaga: Są to oficjalne ujednolicone przepisy MMA. Każda inna wersja tych przepisów nie może być nazywana „Ujednoliconymi Przepisami MMA” i powinna być określana nazwą komisji, która sankcjonuje dane wydarzenie.
Zasady ogólne
- Każda runda trwa pięć (5) minut (w walkach zawodowych), z jedną (1) minutą przerwy między rundami.
a. Żaden pojedynek nie może trwać dłużej niż pięć (5) rund i/lub dwadzieścia pięć (25) minut.
b. Walka może składać się z jednej (1), dwóch (2), trzech (3), czterech (4) lub pięciu (5) rund po pięć (5) minut każda.
c. Żaden zawodnik nie może walczyć więcej niż pięć (5) rund i/lub dwadzieścia pięć (25) minut w ciągu dwudziestu czterech (24) godzin. - Sędzia ringowy jest jedynym arbitrem walki i tylko on może ją przerwać.
Nie wyklucza to jednak możliwości wideoanalizy lub innego przeglądu decyzji przez właściwy organ regulacyjny, jeśli złożony zostanie protest wskazujący na oczywiste naruszenie przepisów.
a. Uprawnienia sędziego rozpoczynają się, gdy inspektorzy opuszczą klatkę/ring i kończą się, gdy inspektorzy ponownie do niej wejdą po zakończeniu walki. - Powtórki wideo mogą być używane wyłącznie do analizy „akcji kończącej walkę” i tylko po oficjalnym jej zakończeniu. Po wykorzystaniu powtórki walka nie może być wznowiona.
- Wszyscy zawodnicy muszą używać ochraniacza szczęki podczas walki. Runda nie może się rozpocząć bez ochraniacza.
Jeśli ochraniacz wypadnie w trakcie walki, sędzia przerwie akcję w pierwszym dogodnym momencie (bez natychmiastowego przerywania wymiany) i pozwoli na jego założenie.
Jeśli sędzia uzna, że zawodnik celowo wypluwa ochraniacz, może odjąć mu punkty. - Jeśli walka odbywa się w ringu i zawodnik wypadnie poza niego, musi wrócić samodzielnie, bez pomocy widzów lub sekundantów.
W przeciwnym razie może stracić punkty lub zostać zdyskwalifikowany — decyzja należy do sędziego.
Zawodnik ma na powrót pięć (5) minut, podobnie jak w przypadku przypadkowego faulu, ale przed wznowieniem akcji musi zostać zbadany przez lekarza ringowego. - Ponowne nałożenie wazeliny lub podobnej substancji jest dozwolone tylko między rundami i wyłącznie przez zatwierdzonego cutmana lub licencjonowanego sekundanta, wszystkie inne substancje obce są zabronione.
- W przypadku rozcięcia skóry dopuszcza się miejscowe stosowanie następujących preparatów:
a. Roztwór adrenaliny 1/1000
b. Avitene (przyp. preparat hemostatyczny w proszku, stosowany w celu tamowania krwawień)
c. Trombina (przyp. enzym biorący udział w krzepnięciu krwi, stosowany miejscowo w celu zatamowania krwawienia) - Walka może być rozstrzygnięta na punkty w przypadku nieprzewidzianych, niezwiązanych z walką okoliczności, jeśli:
a. W walkach na 3 rundy — ukończono co najmniej 2 rundy
b. W walkach na 5 rund — ukończono co najmniej 3 rundy - Owijanie dłoni:
a. Dozwolony jest maksymalnie 1 bandaż z białej, miękkiej gazy (max 5 cm szerokości, 13,7 m długości) na każdą dłoń; gaza nie może wychodzić poza nadgarstek rękawicy; kciuk może, ale nie musi być owinięty.
b. Dozwolona jest maksymalnie 1 rolka białej taśmy sportowej (max 3,18 cm szerokości, 3,05 m długości) na każdą dłoń; taśma nie może wychodzić poza nadgarstek, może być przeciągnięta między palcami, ale nie może zakrywać kostek; kciuk może być zabezpieczony.
c. Dozwolona jest pojedyncza warstwa elastycznej taśmy na gotowym bandażu.
d. Dozwolone są materiały wszystkich zatwierdzonych marek. - Ochraniacze stawów i części ciała:
a. Poza dłońmi nie wolno stosować żadnego rodzaju taśmowania, ochraniaczy czy sprzętu ochronnego na górną część ciała (np. opasek, ochraniaczy, usztywniaczy, taśm).
b. Dozwolone są miękkie ochraniacze neoprenowe na stawy kolanowe i/lub skokowe, pozbawione elementów twardych (ochraniaczy, rzepów, plastiku, metalu, wiązań). Inne materiały poza zatwierdzonymi ochraniaczami są zabronione. - Strój w klatce/ringu:
a. Zawodnicy muszą nosić sprzęt ochronny wymagany przez komisję.
b. Mężczyznom nie wolno nosić odzieży zakrywającej górną część ciała.
c. Mężczyźni i kobiety muszą nosić odpowiednie spodenki, ochraniacz szczęki i rękawice. Mężczyźni dodatkowo — ochraniacz krocza.
d. Kobiety muszą nosić dopasowaną koszulkę typu rash guard z krótkim rękawem lub bez rękawów i/lub sportowy stanik. Luźne topy i ochraniacze piersi są zabronione.
e. Nogawki spodenek nie mogą sięgać poniżej kolan.
f. Spodenki nie mogą mieć odsłoniętego rzepu, kieszeni ani zamków.
g. Zawodnicy w tej samej walce mogą mieć różne kolory spodenek lub być oznaczeni kolorem rękawic/taśmy zgodnie z narożnikiem.
h. W klatce lub ringu nie wolno nosić butów.
i. Włosy muszą być związane tak, by nie ograniczały widoczności ani bezpieczeństwa.
i. Nie wolno używać spinek ani innych twardych elementów do włosów.
j. Biżuteria jest surowo zabroniona.
k. Kosmetyki do ciała są zabronione; makijaż twarzy może być dopuszczony decyzją komisji lub sędziego.
Faule w MMA
- Uderzanie głową (butting with the head)
Głowa nie może być używana jako narzędzie uderzeniowe w jakiejkolwiek formie. Jakiekolwiek użycie głowy jako narzędzia uderzającego — czy to w głowę przeciwnika, w ciało, czy w inny sposób — jest nielegalne. - Wkładanie palców do oczu w jakiejkolwiek formie (eye gouging)
Wkładanie palców, brody lub łokcia do oka przeciwnika jest nielegalne. Prawidłowe ciosy lub uderzenia, które trafią w oczodół przeciwnika, nie są uznawane za wkładanie palców do oczu i należy je traktować jako dozwolone ataki. - Gryzienie lub opluwanie przeciwnika
Gryzienie w jakiejkolwiek formie jest nielegalne. Zawodnik musi mieć świadomość, że sędzia może nie być w stanie fizycznie zaobserwować niektórych działań, dlatego ma obowiązek poinformować sędziego, jeśli jest gryziony podczas walki pokazowej lub zawodowej. - „Fish hooking”
Jakakolwiek próba użycia palców w sposób atakujący usta, nos lub uszy przeciwnika, polegająca na rozciąganiu skóry w tych obszarach, będzie uznawana za „fish hooking”. Polega to zazwyczaj na włożeniu palców do ust przeciwnika i rozciąganiu ich w przeciwnych kierunkach, trzymając skórę. - Ciągnięcie za włosy
Ciągnięcie za włosy w jakiejkolwiek formie jest nielegalne. Zawodnik nie może chwytać włosów przeciwnika w celu kontrolowania go w jakikolwiek sposób. Jeśli zawodnik ma długie włosy, nie może ich używać jako narzędzia do chwytania lub duszenia. - Zrzucanie przeciwnika na matę na głowę lub kark (pile-driving)
Każdy rzut z łukiem w torze lotu jest uznawany za legalny — bez względu na to, czy głowa przeciwnika uderzy w matę.
Pile-driverem jest każdy rzut, w którym zawodnik kontroluje ciało przeciwnika, ustawiając jego stopy w górze, głowę prosto w dół, a następnie siłą wbija jego głowę w matę lub podłoże.
Jeśli jednak zawodnik znajduje się w trzymaniu kończącym (submission) i jest w stanie unieść przeciwnika, może go opuścić w dowolny sposób, ponieważ nie kontroluje wówczas całego ciała przeciwnika. Zawodnik wykonujący trzymanie może w takiej sytuacji dostosować pozycję lub puścić chwyt przed uderzeniem o matę. - Uderzenia w kręgosłup lub tył głowy
Tył głowy zaczyna się na czubku czaszki (crown of the head) z marginesem 1 cala (ok. 2,5 cm) po każdej stronie i biegnie w dół aż do połączenia potylicznego (nape of the neck).
W tym miejscu obszar rozszerza się, obejmując całą szerokość karku, a następnie biegnie w dół kręgosłupa z marginesem 1 cala (ok. 2,5 cm) od linii środkowej, włącznie z kością ogonową. - Uderzenia w krtań oraz chwytanie tchawicy
Żadne ukierunkowane uderzenia w krtań nie są dozwolone. Atak ukierunkowany obejmuje m.in. przyciągnięcie głowy przeciwnika w celu odsłonięcia szyi dla uderzenia. Zawodnik nie może wbijać palców ani kciuka w szyję lub tchawicę przeciwnika w celu jego poddania.
Jeśli podczas wymiany w stójce cios trafi w okolice gardła, zostanie on uznany za czysty i legalny. - Wyciągnięte palce skierowane w stronę twarzy/oczu przeciwnika
W pozycji stojącej zawodnik, który porusza ramieniem w kierunku przeciwnika z otwartą dłonią i palcami skierowanymi w stronę jego twarzy lub oczu, popełnia faul.
Sędziowie powinni zapobiegać temu niebezpiecznemu zachowaniu poprzez jasne komunikaty do zawodników. Zawodnicy są zobowiązani zamykać pięści lub kierować palce pionowo w górę, gdy wyciągają rękę w stronę rywala. - Ataki na okolice krocza jakiegokolwiek rodzaju
Każdy atak na okolice krocza, w tym uderzanie, chwytanie, szczypanie lub skręcanie, jest nielegalny. Dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet. - Uderzanie kolanami i/lub kopanie w głowę przeciwnika znajdującego się w pozycji parterowej
Zawodnik w parterze to taki, którego dowolna część ciała — poza dłońmi lub stopami — ma kontakt z podłożem.
(Nowa definicja obowiązująca od 1 listopada 2024 roku, zatwierdzona przez ABC) - Deptanie zawodnika znajdującego się w parterze
a) Stomping to każdy rodzaj uderzenia stopą, w którym zawodnik unosi nogę, zgina ją w kolanie i inicjuje uderzenie spodem stopy lub piętą.
b) Ciosy typu axe kick (ciosy siekierą) nie są uznawane za deptanie. Deptanie stóp zawodnika stojącego również nie jest faulem. - Chwytanie rękawic lub spodenek przeciwnika
Zawodnik nie może kontrolować ruchów przeciwnika poprzez chwytanie jego spodenek lub rękawic. Można natomiast chwytać dłoń przeciwnika, o ile uchwyt nie polega wyłącznie na użyciu materiału rękawicy, lecz faktycznie na uchwyceniu samej dłoni. Dozwolone jest trzymanie własnych rękawic lub spodenek. - Chwytanie lub zaczepianie się o siatkę lub liny palcami lub palcami stóp
Zawodnik może położyć ręce na siatce i odepchnąć się od niej w dowolnym momencie. Może również oprzeć stopy na siatce i wsunąć palce stóp między oczka siatki.
Gdy jednak palce rąk lub stóp przechodzą przez siatkę i chwytają ją w celu kontrolowania swojej lub przeciwnika pozycji, staje się to działaniem nielegalnym.
Zawodnik nie może chwytać lin ringu, oplatać ramion nad lub pod linami ani celowo wychodzić przez liny.
W przypadku faulu sędzia może odjąć punkt lub wznowić walkę w pozycji stojącej, neutralnej. - Manipulacja małymi stawami
Małe stawy to palce rąk i stóp. Nadgarstki, kostki, kolana, barki i łokcie są stawami dużymi. Dozwolone jest chwytanie większości palców lub palców stóp jednocześnie. - Wyrzucenie przeciwnika poza obszar walki
Zawodnik nie może wyrzucić przeciwnika poza ring lub klatkę. - Celowe wkładanie palca do jakiegokolwiek otworu w ciele przeciwnika lub do jego rany czy rozcięcia
Zawodnik nie może wkładać palców do otwartej rany w celu jej powiększenia. Nie wolno również wkładać palców do nosa, uszu, ust ani jakiegokolwiek innego otworu w ciele przeciwnika. - Drapanie, szczypanie, skręcanie skóry
Jakikolwiek atak polegający na drapaniu skóry przeciwnika lub próbie jej pociągnięcia lub skręcenia w celu zadania bólu jest nielegalny. - Unikanie walki
Definiowane jako celowe unikanie kontaktu z przeciwnikiem lub uciekanie od akcji w walce. Może też obejmować próby zdobycia czasu poprzez fałszywe zgłoszenie faulu, udawanie kontuzji lub celowe upuszczenie/wyplucie ochraniacza na zęby. - Używanie obraźliwego języka w strefie walki
Zabronione jest używanie obraźliwego języka podczas zawodów MMA. Sędzia decyduje, kiedy język przekracza granicę dopuszczalności. - Rażące ignorowanie poleceń sędziego
Zawodnik musi wykonywać polecenia sędziego w każdym momencie. - Niesportowe zachowanie skutkujące zranieniem/kontuzjowaniem przeciwnika
Każdy zawodnik MMA powinien prezentować sportową postawę i nie wyrządzać przeciwnikowi zbędnej krzywdy, szczególnie po przerwaniu walki. - Atakowanie przeciwnika po gongu kończącym rundę
Jakiekolwiek uderzenie po komendzie „czas” jest nielegalne. - Atakowanie przeciwnika w trakcie przerwy
Zawodnik nie może atakować rywala podczas przerwy lub po przerwaniu akcji. - Atakowanie przeciwnika będącego pod opieką sędziego
Po przerwaniu akcji w celu ochrony zawodnika, wszelkie ataki muszą zostać natychmiast przerwane. - Interwencja narożnika lub sekundanta
Każde działanie narożnika mające na celu przerwanie walki lub uzyskanie niesprawiedliwej przewagi jest zabronione.
Procedury po faulach
A. Faule celowe
- Jeśli faul celowy spowoduje kontuzję, a ta jest na tyle poważna, że wymusza natychmiastowe zakończenie walki — zawodnik, który spowodował kontuzję, przegrywa przez dyskwalifikację.
- Jeśli faul celowy spowoduje kontuzję, ale walka może być kontynuowana — sędzia poinformuje komisję i odejmie obowiązkowo dwa (2) punkty zawodnikowi, który popełnił faul.
- Jeśli faul celowy spowoduje rozcięcie lub opuchliznę, a walka będzie kontynuowana, ale kontuzja doprowadzi do jej przerwania w wyniku innego ciosu (legalnego lub nielegalnego), po tym jak:
- minęły 2 z 3 zaplanowanych rund, lub
- minęły 3 z 5 zaplanowanych rund,
to zawodnik poszkodowany wygrywa przez decyzję techniczną (Technical Decision), jeśli prowadził na kartach punktowych.
Jeśli był remis lub przegrywał — walka kończy się remisem technicznym (Technical Draw).
- Jeśli zawodnik sam dozna kontuzji podczas próby faulu celowego na przeciwniku, sędzia nie będzie mu przyznawał żadnych ulg — taka kontuzja jest traktowana tak, jakby powstała w wyniku legalnego ciosu.
- Jeśli sędzia uzna, że zawodnik zachował się niesportowo, może wstrzymać walkę i odjąć punkty lub zakończyć pojedynek dyskwalifikacją zawodnika.
B. Faule przypadkowe
- Jeśli faul przypadkowy spowoduje kontuzję na tyle poważną, że sędzia przerwie walkę przed:
- zakończeniem 2 z 3 zaplanowanych rund, lub
- zakończeniem 3 z 5 zaplanowanych rund,
to walka kończy się brakiem rozstrzygnięcia (No Contest) lub dyskwalifikacją (w zależności od okoliczności).
- Jeśli faul przypadkowy spowoduje kontuzję na tyle poważną, że sędzia przerwie walkę po:
- zakończeniu 2 z 3 zaplanowanych rund, lub
- zakończeniu 3 z 5 zaplanowanych rund,
to walka kończy się decyzją techniczną (Technical Decision) przyznaną zawodnikowi, który prowadzi na kartach punktowych w momencie przerwania.
- i. Rundy częściowe lub niepełne również podlegają punktacji. Jeśli w rundzie nie doszło do żadnej akcji, może być ona oceniona jako remis — decyzja należy do sędziów punktowych.
- Jeśli w trakcie rundy zawodnik w sposób widoczny traci kontrolę nad czynnościami fizjologicznymi (wymioty, oddanie moczu, kału) — walka zostaje natychmiast przerwana, a zawodnik przegrywa przez TKO – przerwanie medyczne.
i. Jeśli utrata kontroli nad funkcjami fizjologicznymi nastąpi w przerwie między rundami — lekarz ringowy ocenia, czy zawodnik może kontynuować. Jeśli nie zostanie dopuszczony do walki, przegrywa przez TKO – przerwanie medyczne.
ii. Jeśli w dowolnym momencie pojawi się kał — walka jest natychmiast przerywana, a zawodnik przegrywa przez TKO – przerwanie medyczne.
C. Procedura po faulu — działania sędziego
Jeśli dochodzi do faulu, sędzia:
- Zarządza „Czas!” (Time!)
- Sprawdza stan zdrowia poszkodowanego zawodnika.
- Ocenia faul pod kątem ewentualnego odjęcia punktów i/lub przyznania czasu na dojście do siebie.
- Podczas całej procedury przerwy po faulu nie wolno udzielać zawodnikowi wskazówek trenerskich.
D. Procedura przy faulu typu „Eye Poke” (włożenie palca do oka)
- Po zarządzeniu przerwy przez sędziego zawodnik ma prawo użyć zimnego kompresu lub mokrego ręcznika na kontuzjowane oko.
- O ile zawodnik nie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, sędzia i lekarz ringowy powinni dać mu czas na uspokojenie się, aby mógł ustnie potwierdzić, czy widzi („tak” lub „nie”).
- Ten przepis nie ogranicza lekarza ringowego w ocenie kontuzji w dowolnym momencie przerwy.
E. Czas na dojście do siebie po faulu
- Jeśli doszło do faulu w okolice krocza lub „eye poke”, a zawodnik może kontynuować, ma on do 5 minut na dojście do siebie.
- Jeśli faul wymaga konsultacji lekarskiej, zawodnik może otrzymać do 5 minut na ocenę przez lekarza ringowego, a decyzja o kontynuowaniu należy do sędziego.
- Sędzia nie może przerwać walki, aby ocenić skutki legalnego ciosu, z wyjątkiem sytuacji, gdy doszło do rozcięcia skóry.
F. Użycie cutmana po faulu w trakcie rundy
- Jeśli zawodnik doznał rozcięcia w wyniku faulu (celowego lub przypadkowego), sędzia — po zarządzeniu przerwy i ustawieniu zawodników w neutralnych narożnikach — może wezwać cutmana przydzielonego do narożnika zawodnika (lub na mniejszych galach — członka narożnika, ale bez prawa do udzielania wskazówek), aby opanował krwawienie.
- Po ocenie lekarza ringowego zawodnik może wrócić do walki, o ile łączny czas przerwy nie przekroczył 5 minut.
- Cutman może pracować wyłącznie nad ranami powstałymi w wyniku faulu.
A. Kryteria punktacji
a. Wszystkie walki będą oceniane i punktowane przez co najmniej trzech (3) sędziów punktowych.
b. W każdej walce stosowany będzie system punktacji 10-Point Must.
i. W systemie 10-Point Must zwycięzca rundy musi otrzymać 10 punktów, a przegrany – 9 punktów lub mniej, z wyjątkiem rzadkich przypadków remisu, które punktuje się jako 10–10.
c. Sędziowie oceniają techniki mieszanych sztuk walki w następującej kolejności:
- Effective striking/grappling (Plan A),
- Effective aggressiveness (Plan B),
- Control of the fighting area (Plan C).
Kryteria Plan B i Plan C są brane pod uwagę tylko wtedy, gdy w Plan A zawodnicy są ocenieni jako równi.
d. Ocena jest dokonywana w kolejności podanej w punkcie (c), przy czym największe znaczenie przy punktacji ma effective striking/grappling, następnie effective aggressiveness, a na końcu control of the fighting area.
e. Effective striking ocenia się na podstawie skutków legalnych ciosów zadanych przez zawodnika — wyłącznie na podstawie rezultatów tych ciosów.
Effective grappling ocenia się na podstawie skutecznego wykonania oraz wyraźnych efektów działań takich jak:
- obalenia,
- próby poddań,
- uzyskanie pozycji dominujących,
- odwrócenia pozycji (reversals).
f. Effective aggressiveness oznacza podejmowanie agresywnych prób zakończenia walki.
g. Control of the fighting area oznacza ustalanie tempa, miejsca i pozycji przebiegu walki.
1. Kryteria punktacji rundy
i. 10–10 – gdy obaj zawodnicy walczyli przez całą rundę (lub jej część) i nie ma przewagi żadnego z nich.
ii. 10–9 – gdy jeden zawodnik wygrywa rundę nieznacznie; zwycięzca zadaje lepsze ciosy lub skutecznie stosuje grappling.
iii. 10–8 – gdy jeden zawodnik wygrywa rundę wyraźnie przewagą w obrażeniach (DAMAGE), dominacji (DOMINANCE) i czasie trwania przewagi (DURATION) w strikingu lub grapplingu.
iv. 10–7 – gdy jeden zawodnik jest całkowicie zdominowany w rundzie pod względem obrażeń, dominacji i czasu trwania przewagi w strikingu lub grapplingu.
2. Damage – Obrażenia
Sędzia ocenia, czy zawodnik wyrządził przeciwnikowi znaczną szkodę w rundzie, nawet jeśli nie dominował przebiegu akcji.
- Damage obejmuje widoczne oznaki, takie jak obrzęk czy rozcięcia skóry.
- Ocenia się go także wtedy, gdy działania zawodnika — poprzez striking i/lub grappling — prowadzą do zmniejszenia energii, pewności siebie, zdolności i ducha walki przeciwnika.
- Wszystkie te skutki muszą być bezpośrednim wynikiem zadanych obrażeń.
- Gdy zawodnik zostaje poważnie naruszony ciosami, traci kontrolę i/lub zdolność do reakcji, mogą to być momenty definiujące rundę i powinny być oceniane z dużą wagą.
3. Dominance – „Dominacja”
Ponieważ MMA jest sportem ofensywnym, dominacja w rundzie w strikingu oznacza sytuację, w której przegrywający jest zmuszony do ciągłej obrony, bez kontrataków lub reakcji w momencie pojawienia się okazji.
- W grapplingu dominacja polega na zajmowaniu dominujących pozycji i wykorzystywaniu ich do prób zakończenia walki przez poddanie lub zadanie istotnych obrażeń.
- Samo utrzymywanie pozycji nie jest głównym czynnikiem przy ocenie dominacji — liczy się to, co zawodnik robi w tej pozycji.
- W przypadku braku dominacji w grapplingu, aby uznać zawodnika za dominującego, powinny wystąpić — pojedynczo lub łącznie — próby poddań, skuteczne ciosy lub narzucenie tempa, które poprzez poprawę lub zmianę pozycji zmusza przegrywającego do pozostawania w trybie defensywnym lub wymuszonej reakcji.
4. Duration – „Czas trwania przewagi”
Oznacza czas, w którym jeden zawodnik skutecznie atakuje, kontroluje i wywiera wpływ na przeciwnika, podczas gdy ten drugi wykazuje niewielką lub zerową aktywność ofensywną.
- Sędzia ocenia proporcję czasu w rundzie, w której zawodnik przejmuje i utrzymuje pełną kontrolę skutecznej ofensywy.
- Dotyczy to zarówno sytuacji w stójce, jak i w parterze.
5. Punktacja niepełnych rund
Niepełne rundy również powinny być punktowane. Jeśli sędzia ukarze któregokolwiek zawodnika, odpowiednia liczba punktów zostanie odjęta przy obliczaniu końcowego wyniku rundy.
B. Rodzaje decyzji
a. Poddanie (Submission)
i. Tap Out – gdy zawodnik w sposób fizyczny używa swojego ciała (np. klepanie ręką lub nogą), aby zasygnalizować, że nie chce kontynuować walki.
ii. Verbal Tap Out – gdy zawodnik słownie ogłasza lub dobrowolnie/nieświadomie krzyczy z bólu lub w stanie silnego dyskomfortu do sędziego, że nie chce kontynuować walki.
iii. Poddanie techniczne (Technical Submission) – gdy w wyniku legalnego założenia techniki kończącej zawodnik traci przytomność lub doznaje złamania, zwichnięcia kości lub stawu.
b. Techniczny nokaut (TKO)
i. Przerwanie przez sędziego (Referee Stoppage) – sędzia przerywa pojedynek, gdy zawodnik NIE BRONI SIĘ INTELIGENTNIE:
- Wskutek uderzeń,
- Z powodu rozcięcia,
- Z powodu przerwania przez narożnik,
- Z powodu niepojawienia się na rozpoczęcie kolejnej rundy (Did Not Answer the Bell).
ii. TKO z powodu przerwania medycznego (Medical Stoppage):
- Rozcięcie,
- Decyzja lekarza,
- Utrata kontroli nad funkcjami fizjologicznymi organizmu.
c. Nokaut (KO)
i. Przerwanie przez sędziego (Referee Stoppage) – sędzia przerywa pojedynek, gdy zawodnik NIE MOŻE BRONIĆ SIĘ INTELIGENTNIE:
- Wskutek uderzeń.
d. Dyskwalifikacja (Disqualification)
i. Gdy uraz odniesiony w trakcie pojedynku w wyniku celowego faulu jest na tyle poważny, że powoduje zakończenie walki, gdy zawodnik popełnia wiele przewinień lub rażąco ignoruje przepisy i/lub polecenia sędziego.
e. No Contest (walka nieodbyta)
i. Gdy pojedynek zostaje przedwcześnie przerwany z powodu przypadkowego urazu, a nie rozegrano wystarczającej części walki, aby rozstrzygnąć wynik na podstawie kart punktowych.
f. Decyzje punktowe
i. Jednogłośna decyzja (Unanimous Decision) – wszyscy trzej sędziowie punktowi przyznają zwycięstwo temu samemu zawodnikowi.
ii. Decyzja niejednogłośna (Split Decision) – dwóch sędziów punktowych przyznaje zwycięstwo jednemu zawodnikowi, a trzeci wskazuje zwycięstwo jego rywala.
iii. Decyzja większościowa (Majority Decision) – dwóch sędziów punktowych przyznaje zwycięstwo jednemu zawodnikowi, a trzeci ocenia walkę jako remis.
iv. Decyzja techniczna (Technical Decision) – gdy walka zostaje przerwana z powodu kontuzji spowodowanej przypadkowym faulem, a jeden z zawodników prowadzi na kartach punktowych w chwili przerwania.
g. Remisy
i. Remis jednogłośny (Unanimous Draw) – wszyscy trzej sędziowie punktowi oceniają walkę jako remis.
ii. Remis większościowy (Majority Draw) – dwóch sędziów punktowych ocenia walkę jako remis, a trzeci wskazuje zwycięstwo jednego z zawodników.
iii. Remis niejednogłośny (Split Draw) – każdy sędzia punktowy wskazuje inny wynik, a suma punktów daje remis.
iv. Remis techniczny (Technical Draw) – gdy uraz odniesiony w trakcie pojedynku w wyniku celowego faulu pozwala kontynuować walkę, ale później uraz ten powoduje jej przerwanie po ciosie legalnym lub nielegalnym w to samo miejsce, po rozegraniu co najmniej połowy zaplanowanych rund. Jeśli poszkodowany zawodnik jest w chwili przerwania na remis lub przegrywa na kartach punktowych, ogłasza się remis techniczny.
Klasy wagowe
| Klasa wagowa (PL / EN) | Limit wagi | Limit wagi w kg |
| Waga atomowa (Atomweight) | do 105 lbs | do 47,6 kg |
| Waga słomkowa (Strawweight) | ponad 105 do 115 lbs | ponad 47,6 do 52,2 kg |
| Waga musza (Flyweight) | ponad 115 do 125 lbs | ponad 52,2 do 56,7 kg |
| Waga kogucia (Bantamweight) | ponad 125 do 135 lbs | ponad 56,7 do 61,2 kg |
| Waga piórkowa (Featherweight) | ponad 135 do 145 lbs | ponad 61,2 do 65,8 kg |
| Waga lekka (Lightweight) | ponad 145 do 155 lbs | ponad 65,8 do 70,3 kg |
| Waga superlekka (Super Lightweight) | ponad 155 do 165 lbs | ponad 70,3 do 74,8 kg |
| Waga półśrednia (Welterweight) | ponad 165 do 170 lbs | ponad 74,8 do 77,1 kg |
| Waga super półśrednia (Super Welterweight) | ponad 170 do 175 lbs | ponad 77,1 do 79,4 kg |
| Waga średnia (Middleweight) | ponad 175 do 185 lbs | ponad 79,4 do 83,9 kg |
| Waga super średnia (Super Middleweight) | ponad 185 do 195 lbs | ponad 83,9 do 88,5 kg |
| Waga półciężka (Light Heavyweight) | ponad 195 do 205 lbs | ponad 88,5 do 93,0 kg |
| Waga cruiser (Cruiserweight) | ponad 205 do 225 lbs | ponad 93,0 do 102,1 kg |
| Waga ciężka (Heavyweight) | ponad 225 do 265 lbs | ponad 102,1 do 120,2 kg |
| Waga superciężka (Super Heavyweight) | ponad 265 lbs | ponad 120,2 kg |
a. Dopuszczalny margines wagowy w obrębie tej samej kategorii – brak ograniczeń, jeśli obaj zawodnicy mieszczą się w limicie ustalonej kategorii wagowej.
b. „Catch Weight” w przypadku nietrafienia w wagę – jeśli zawodnik nie zmieści się w ustalonym limicie, a obaj zawodnicy są w różnych kategoriach wagowych, cięższy nie może ważyć więcej niż 5 lbs (2,27 kg) od zawodnika lżejszego.
c. Ustalony „Catch Weight” – brak dopuszczalnej różnicy wagowej pomiędzy zawodnikami, jeśli obaj ważą mniej niż ustalony limit „catch weight”. Komisje mogą odmówić walki w „catch weight”, jeśli uznają, że różnica mas jest zbyt duża i może zagrozić bezpieczeństwu jednego z zawodników.